มาเลเซียใครว่าไกล อยู่ใกล้ๆแค่นี้เอง

[bmw fascination]

เมื่อภารกิจถูกกำหนดไว้ต้องไปเยือนเมืองที่มีชื่อเสียง ทำสถิติด้านอาคารแฝดที่สูงที่สุดในโลก Petronas twin towers และสนาม Pesang F1 cercuit ผมจำต้องคว้ากระเป๋าใส่สูทที่วางไว้นานกว่า 6 ปี พร้อมโน๊ตบุ๊คและกล้องประจำกายออกท่องโลกใกล้บ้านเราอีกครั้ง เช้ามืดของวันที่ 15 มิ.ย.53 หลังจากส่งลูกที่โรงเรียนเสร็จ ผมยืนอยู่ในสนามบินสุวรรณภูมิที่สถาปัตยกรรมการออกแบบสวยงามติดอันดับโลก เสียง PA ประกาศแจ้งผู้โดยสารเที่ยวบินที่ TG415 ให้ on board ผมคว้าของคู่กายผ่านทางเดินเชื่อมระหว่างอาคาร terminal กับ Boeing777 ของสายการบินแห่งชาติที่สะท้อนแสงเป็นประกายวาววับกลางแสงแดดยามเช้า ผมจะได้เห็นแอร์ที่สวยไม่แพ้สายการบินใดในโลกในไม่ช้า


ผมได้ที่นั่งตอนกลางของเครื่องถูกขนาบด้วยผู้โดยสารซ้ายขวา เอาเถอะน่าแค่ 1 ชั่วโมง 50 นาทีแค่นี้แองคงไม่ถึงกับเมี่อยนักหนาหรอก ผมปลอบใจตัวเอง แอร์สาวสวยยิ้มหวานให้ผู้โดยสารช่วยทำให้บรรยากาศสดชื่นขึ้น ใครที่เดินทางบ่อยคงคุ้นเคยกับแรง G ขณะที่เครื่องทะยานขึ้นอากาศว่ามันเร้าใจไม่เบา อาหารเช้าถูกเสริฟในไม่ช้า ใจผมลอยไปถึง KL ที่อยู่ห่างออกไปทางใต้ของประเทศไทย ภารกิจตามหน้าที่รับผิดชอบรออยู่ การไล่ล่าหาใบพัดฟ้าขาวสัญชาติมาเลย์คงต้องเก็บไว้ก่อน  

[bmw fascination]

เช็คอิน immigration เสร็จด้วยความรวดเร็วเดินไปต่ออีกไม่ไกลเพื่อขึ้นรถไฟฟ้าเข้าเทอร์มินัลหลัก สนามบิน KLIA มีอายุร่วม 10 ปีแล้วสภาพโดยรวมจึงเป็นรองสนามบินสุวรรณภูมิของเราโดยปริยายครับ ผมและบอสเลือกใช้บริการ airport taxi ขนาด compact เป็นรถ Proton สีดำแทนรถแวนของสนามบิน ค่าโดยสารจาก Meter เข้า KL ไป Bank Negara Malaysia รวมเป็นเงิน 75 ริงกิต (9.8 บาท/ริงกิต) ในระหว่างออกจากลานจอดรถในสนามบินตาเหลือบไปเห็น E23 สีทองจอดอยู่แต่เก็บภาพไม่ทัน จากสนามบินเข้าเมืองต้องผ่าน expressway ที่ค่อนข้างกว้างและเป็นระเบียบดี การจราจรค่อนข้างคล่องตัวมากสภาพภูมิประเทศเป็นเนินเขาคล้ายภูเก็ต และทางไปมอเตอร์เวย์ชลบุรี ปาล์มน้ำมันขึ้นเป็นระเบียบเรียงรายตามข้างทางใบสีเขียวเป็นมันวาว มาเลเซียเป็นผู้ผลิตและส่งออกปาล์มน้ำมันรายใหญ่ของโลกนอกเหนือการผลิตน้ำมันดิบจากกลางทะเล บนถนนเกลื่อนไปด้วย eco-car ขนาดเล็กน่ารักที่หลากหลายรูปทรงส่วนใหญ่เป็นรถยี่ห้อ Proton รถ Perodua และ Naza วิ่งกันเกลื่อน ปั๊มน้ำมัน Petronas มีอยู่ตามจุดต่างๆดูแล้วคล้ายกับ PTT ของบ้านเราต่างกันตรงสีและสัญญลักษณ์
 

มองหา new camry หรือ new accord แทบไม่เห็น ส่วน BMW ไม่ต้องพูดถึงนานๆจะโผล่มาให้เห็นสักที แต่เป็นรุ่นใหม่ E60 E46 ส่วน E28 E12 แทบไม่ปรากฎ ใครจะเชื่อว่าที่ KL ราคาน้ำมันเบนซินลิตรละ 10 บาทเองครับ แต่ก็ยังมีรถ NGV เป็นทางเลือกที่ถูกกว่า ผมถึง Nalai Kijang training certer ที่อยู่บนเนินเขาเต็มไปด้วยต้นไม้หนาทึบเขียวขจีไปทั่ว เจ้าหน้าที่สาวประจำ front desk ยิ้มต้อนรับด้วยอัธยาศัยน่ารัก ถ้าเธอไม่พูดภาษาอังกฤษก็คงคิดว่าเป็นสาวไทยคนหนึ่ง ผมกับบอสได้ห้อง 621-620 ช่วงนี้ training certer ค่อนข้างเงียบไม่ค่อยมีการจัดสัมมนา ห้องพักค่อนข้างหรูและทันสมัยด้วยระบบความปลอดภัยแบบ keycard  วิวด้านระเบียงเปิดโล่งออกเห็น KL tower ออกไปใกลๆ ผมไม่รอช้าคว้ารีโมทเปิดดู CNN ESPN Discover ก่อนน่าเสียดายที่ไม่มีโปรแกรมถ่ายทอดสด worldcup ได้แต่ดูผ่าน news โปรแกรมช่องอื่นเป็นรายการท้องถิ่นภาษา Bahasa Malay ที่ฟังไม่รู้เรื่องครับ    

[bmw fascination]

ภารกิจของผมกับบอสถูกแสดงหัวข้อ เวลาและสถานที่บนจอ LCD ใน lobby ด้านล่าง เราต้องประชุมหารือกับหน่วยงานของธนาคารกลางของมาเลเซียเพื่อศึกษาการจัดระบบฝึกอบรมด้านธรรมาภิบาลให้ผู้บริหารระดับสูงของสถาบันการเงิน มันเป็นโจทย์ที่ท้าทายเราว่าควรออกมาในรูปแบบไหน เย็นนี้เรามีเวลาพอท่องย่านการค้าของ KL บอสผมเคยมาอบรมเมื่อต้นปีนี้ทำหน้าที่วางแผนไปสำรวจหาอาหารทานกัน เป้าหมายคือ timesqare bukit bintang เราตั้งต้นกันที่สถานีรถไฟฟ้าใกล้ BNM ผมเดินผ่านทั้งหนุ่มสาวมาเลย์ที่รูปร่างค่อนข้างเล้กกระทัดรัดแต่ใบหน้าคมเข้ม ส่วนถ้าเป็นเชื้อสายจีนสีผิวเค้าหน้าจะตรงข้าม ใครจะเชื่อว่าเมืองที่อยู่ใกล้ equator อากาศกลับเย็นสบายไม่ร้อนอบอ้าวเหมือนกรุงเทพฯ แล้วผมก็เจอคำตอบแบบไม่ต้องใช้ตัวช่วย KL เป็นเมืองหลวงที่เจริญเหมือนเมืองหลวงขนาดใหญ่ของนาๆประเทศ จึงหลีกเลี่ยงปัญหารถติดได้ยาก แต่ระบบรถไฟฟ้าที่เหมือนกับรถไฟฟ้า BTS และรถไฟฟ้าใต้ดิน BRT ของไทยเป็นทางเลือกของคนเมือง แต่ที่เพิ่มขึ้นมาคือ monorail ขนาดเล็กที่ชั่วโมงเร่งด่วนเป็นได้สัมผัสกันอย่างใกล้ชิด แบบหายใจรดต้นคอโชว์กลิ่นน้ำหอมกันแบบใครดีใครอยู่
 

[bmw fascination]

ผมถูกขู่ไว้ก่อนเดินทางว่าอาหารที่นั่นออกไปทางเครื่องเทศกลิ่นแรงรสชาดไม่ค่อยถูกปากคนไทยนัก ก่อนมาก็ไม่ได้พกมาม่ามาสักห่อไปตายเอาดาบหน้าดีกว่า พอมาเจอของจริงก็ไม่ได้แย่อย่างที่ได้ยินมาครับ อาหารที่นี่แบ่งเป็นสองวัฒนาธรรมระหว่างมาเลย์ที่ส่วนใหญ่เป็นมุสลิมที่ทานเนื้อวัว ไก่ ปลา ส่วนที่เป็นเชื้อสายจีนจะนิยมทานหมูและรสชาดอาหารค่อนข้างจืด ผมนึกถึง laksa กับ satay ที่โด่งดังมานานแต่ยังหาโอกาสไปรอดตะหลิวไม่ได้ บอสพาไปเดิน timesqare เป็นที่ตั้งของย่านศูนย์การค้ามืชื่อ millenium ขายของแบรนด์เนมเหมือนห้างเซ็นทรัล บรรยากาศชวนให้นึกถึง centralworld ที่เป็นอดีตไปแล้ว ไม่มีใครมาทำลายประเทศไทยได้ แต่คนไทยเราขาดความสามัคคีหันมาเข่นฆ่ากันเอง


ระหว่างที่อยู่มาเลเซียผมถูกถามบ่อยๆว่า how about Bangkok? ต้องชี้แจงให้เข้าใจทุกครั้ง ผมยืนอยู่บนประเทศของเขาแต่ใจผมนึกถึงและรักประเทศเรามาก นึกถึงทรัพยากรธรรมชาติที่สมบูรณ์ นึกถึงความมีน้ำใจเอื้อเฟื้อของคนไทย นึกถึงความสามารถเฉพาะตัวของคนไทย และสถาบันสุงสุดของชาติ ผมขอยืนยันว่าไม่มีที่ไหนดีเท่าเมืองไทยอีกแล้วครับ แต่อะไรทำให้เราต้องสะดุดหยุดลงล้าหลังเพื่อนบ้านไปหลายก้าว จิตสำนึกเป็นสิ่งทำให้คนในชาติมีพฤติกรรมแสดงออกในทางที่ดีหรือไม่ดี และคำสอนของศาสนาเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจให้ทำแต่สิ่งที่ดี ผมยอมรับถึงความรับผิดชอบของชาวมาเลย์ที่มั่นคงในคำสอนของศาสนา การสวดมนต์ในบ่ายวันศุกร์เป็นสิ่งที่ต้องปฎิบัติอย่างเคร่งครัด ความรับผิดชอบในสิ่งแวดล้อมจึงสะท้อนออกมาในด้านวินัยทางสังคม การใช้รถที่มีขนาดเล็กกระทัดที่แม้จะมีราคาน้ำมันถูกกว่าบ้านเรามากๆ การบริโภคและใช้ของที่ผลิตในประเทศ แม้จะดูเหมือนเน้นความเป็นชาตินิยมมาก ตลอดสีวันที่อยุ่ใน KL ผมแทบไม่เห็น lotus carrefore bigC ผู้นำของประเทศได้วางแบบแผนอย่างเป็นระบบให้คนส่วนใหญ่ได้รับประโยชน์ แม้จะมีความแตกต่างของเชื้อชาติ ฐานะทางเศรษฐกิจและสังคมแต่ชาวมาเลย์ก็อยู่อย่างสงบสันติครับ

[bmw fascination]

ผมต้องปรับเปลี่ยนอุปนิสัยการบริโภคให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมใหม่แบบจำยอมเพราะไม่สามารถหามาทดแทนได้ บ้านเราหากาแฟสดทานได้แทบทุกถนน เข้าไปหาของรองท้องได้ตาม 7/11 ที่ขาดไม่ได้คือน้ำเต้าหู้มื้อเย็น แต่ที่ KL ไม่มีของโปรดให้แก้หิวเลยครับ โบราณว่าเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม มื้อเช้าไม่ต้องเป็นห่วงฝากไว้ที่แคนทีนเป็น American breakfast ตามนิยม มื้อกลางวันที่ห้องอาหารของศูนย์ฝึกอบรมที่จัดเลี้ยงสำหรับกรรมการบริษัทที่เข้าอบรม สำคัญที่มื้อเย็นที่ปกติผมไม่ค่อยทานแต่คราวนี้ไม่ทานคงไม่ได้เพราะเหมือนไม่ได้มาถึง KL ที่มีประวัติยาวนานของการสร้างชาติ ร้านอาหารเก่าที่มีชื่อล้วนแต่ปรับตัวเข้ากับการเติบโตของศูนย์การค้าใหญ่ๆที่มีศูนย์อาหารบริการลูกค้า

บอสผมพาไป timesquare ลงชั้นใต้ดินไปพบกับศูนย์อาหารจีนดั้งเดิมของมาเลย์ ยอมรับว่าไม่คุ้นเคยนักกับอาหารของชาวมาเลย์ ผมเดินผ่านร้านอาหารจีนที่โชว์เป็ดย่าง หมูแดง บะหมี่ ก๊วยเตี๋ยวหมู แต่ไปสะดุดที่ร้านด้านในสุดเห็นหนุ่มสาวมาเลย์สั่งอาหารชุดน่าทานมีคะน้านึ่งน้ำมันหอย หมูสับนึ่ง ซุปผักรวมตามด้วยขาวสวยหนึ่งถ้วย แบบนี้ต้องลองหน่อยไม่เกรงใจหมีแบรี่แล้วล่ะ ว่าแล้วก็บอกคนขายว่าทำแบบนี้มาอีกชุด เบ็ดเสร็จได้ราคามีส่วนลดแล้วเหลือ 17.75 ริงกิต เสียเวลารออีกร่วม 20 นาที ได้อาหารมาชิมหาประสบการณ์ รสชาดไม่เลวแต่ค่อนข้างจึดกว่าบ้านเรามาก ผมชอบหมูสับนึ่งรสชาดเหมือนหมักซ็อสสูตรเฉพาะ ส่วนผักคะน้าคงหมดได้ผักกาดขาวนึ่งแทน

ทานเสร็จอดนึกถึงอาหารบ้านเราไม่ได้ทั้งความหลากหลาย ทั้งความอร่อยเข้มข้นของส่วนผสมและเครื่องปรุง ถ้าเมนูในรอดตะหลิวถูกยกไปอยู่ใน KL ผมมองเห็นภาพลูกค้ามาเลย์เข้าคิวยาวเหยียดมาเปิปพิศดารตามที่หมีแบรี่ได้การันตีความอร่อย คนไทยเราโชคดีที่สุดแล้วครับที่อยู่ในผืนแผ่นดินสุวรรณภูมิอันอุดมสมบูรณ์ คืนนั้นผมดู CNN ที่เสนอข่าว Tony Hayward BP chairman  ถูกไต่สวนและเรียกค่าเสียหายจาก US government และข่าวสงครามระหว่างเชื้อสายชนกลุ่มน้อยใน Kyrgyzstan ก่อนเปลี่ยนช่องไปดู ESPN ที่โปรการแข่งขัน US Open ครั้งที่ 110 ที่ Pebble beach งานนี้โปรธงชัย ใจดีร่วมแข่งขันด้วย  คนไทยเราเก่งไม่แพ้ชาติไหนในโลกครับถ้ามีความตั้งใจมุ่งมั่น นึกถึงเพื่อนมาเลย์ที่เข้ามาเป็นสมาชิกใน E12Thailand เมื่อเร็วๆนี้เอง ผมอยู่ใกล้เขาแล้วแต่ยังติดต่อกันไม่ได้ อยากได้พบตัวจริงครับแต่เวลาการทำงานต่างกัน คงเป็นโอกาสหน้าถ้ายังมีภารกิจใน KL ต่อ

[ck]

อยากเห็นรูปอาหารที่พี่โอชิมมาจัง 

ck

[bmw fascination]

ไม่ได้คว้ากล้องติดมือไปถ่ายไว้ครับ มีแต่รูปบรรยากาศร้าน Oldtown ที่โด่งดังด้านกาแฟ white coffee ชา white tea และอาหารว่างที่ชาวมาเลย์ระดับกลางนิยมทานครับ เสียดายไม่ได้พบกับเพื่อนสมาชิก E12Thailand ในมาเลย์เนื่องจากเวลาทำงานไม่ตรงกัน

[bmw fascination]

ยังไม่ขมวดปมสักที นึกได้ว่าถึงเวลามิชฉิมกฐามาเลเซียทริปช่วงวสันตฤดูน่าจะเหมาะ อุตสาหกรรมผลิตรถยนต์ของมาเลย์ได้รับการสนับสนุนจากรัฐอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็น Protron, perodua แนวซิตี้คาร์วิ่งกันเกลื่อนถนน แถมผลิตน้ำมันใช้เองได้ (Petronas) ทำให้ต้นทุนการใช้รถถูกลงมาก นั้นเป็นจุดแข็งของประเทศมาเลย์ครับ แต่อย่ากระพริบตาครับเพราะเทคโนโลยีเริ่มเปลี่ยนทางแล้ว พระเอกขี่ม้าเขียวเริ่มโผล่เข้ามาในอุตสาหกรรมรถยนต์ E-car ที่ไม่ใช่ Eco-car เข้ามาเบียดรถยนต์ที่ใช้น้ำมันและแก็สธรรมชาติ ยังไม่รวม Hydrogen power ที่มีโอกาสเกิดมาก งานนี้เตรียมพับเก็บรถใช้น้ำมันขึ้นหิ้งไว้เป็นของหายากได้ (ช่วง 10 ปีต่อไป)

เมืองไทยเราก็ป็อปปูล่าในสายตาชาวมาเลย์ ไม่ว่าจะเป็นหาดใหญ่มาจนถึงกรุงเทพฯ เมืองสวรรค์ ช่วงเหตุการณ์พฤษภาคมที่ผ่านมาข่าวความรุนแรงของการขอคืนพื้นที่ดังขนาดที่เจอหน้ากันเป็นถูกถามว่า สถานการณ์ที่กรุงเทพฯเป็นอย่างไรบ้าง เพราะภาพที่ปรากฎตามสี่อดูน่ากลัวเกินจริง ผมต้องอธิบายว่าเหตุการณ์คลี่คลายเป็นปกติแล้ว ทำให้พอจะอนุมานได้ว่าหากบ้านเรามีปัญหาจะมีผลกระทบต่อการค้าในภูมิภาคเป็นอย่างมาก นั้นหมายถึงว่าภาคการผลิตและส่งออกของไทยโดยเฉพาะสินค้าอุปโภคและบริโภคของเราเป็นที่ต้องการอันดับต้นๆ ต้องขอชมความสามารถของคนไทย ไม่ว่าจะเป็นนักธุรกิจนักลงทุน แรงงานทั้งมีฝีมือและทั่วไปที่สร้าง brand ให้ทั่วโลกยอมรับ ผมนั่งทานอาหาร นั่ง(ยืนโหน)รถไฟฟ้า เดินช็อปไปก็หาเรื่องเปรียบเทียบกับบ้านเราอดภูมิใจในความเป็นไทยไม่ได้ อยู่ที่ไหนไม่สุขใจเท่าบ้านเราครับ (มีทุกอย่างให้เลือก ที่สำคัญคือความเป็นอิสระเสรีมากๆ)

ผมเพิ่งทราบมาว่ารถ BMW ที่ชาวมาเลย์ขับขี่กันนั้นมาจากสายพานการผลิตโรงงานที่ ระยอง ครับ กล่าวได้ว่า BMW Thailand เป็น gateway ส่ง serie 3-5-7 X 3-5-6 ไปทั่วทั้งเอเซียและใกล้เคียง พูดแล้วอดนึกถึงช่วงที่พา Ullie กับเป้าไปทำตัวเป็น spy shot หน้าโรงงานที่ระยอง อย่างน้อยก็ครั้งหนึ่งในชีวิตที่ได้ไปยืนหน้าโรงงานที่มีมาตรฐานเทียบเท่าเยอมันครับ