เวลาหมุนเวียนผ่านไปครึ่งปี หลายคนขมักเขม้นในการทำงานหาเงินตัวเป็นเกลียวมาใช้จ่ายตอบสนองความสุขทางกาย ยิ่งมีเงินก็ยิ่งใช้เงิน ยิ่งใช้เงินก็ยิ่งต้องทำงานหนักขึ้นๆ เพื่อตอบสนองความต้องการที่ไม่หยุดนิ่งของตัวเอง เมื่อไม่ได้ดังต้องการย่อมเกิดทุกข์ ในทางพระพุทธศาสนาพูดถึงทุกข์ที่เกิดจากความอยากเป็น 3 ประเภท คือทุกข์จาก กามตัณหา ความอยากในทางกาม (รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ซึ่งคือของร้อน) ภวะตัณหา ทุกข์เพราะความอยากมีอยากเป็น และวิภวะตัณหา ทุกข์จากความไม่อยากมีไม่อยากเป็น
พักความคิดด้วยการหยุด หยุดคือพลังครับ พระพุทธองค์ทรงสอนไว้เมื่อกว่า 2500 ปี
พระอาจารย์เจ้าอาวาสสำนักสงฆ์ในไร่ สาขาวัดหนองป่าพง ไทรโยค กาญจนบุรีที่เงียบสงบ
บริเวณทางเข้าสำนักสงฆ์ในไร่ที่เรียบง่าย ไม่มีการปลูกสร้างสิ่งที่ไม่จำเป็น
เราวนเวียนอยู่กับความอยากทั้งสามแบบโดยไม่มีที่สิ้นสุด ลืมตาตื่นขึ้นมาก็เริ่มนึกถึงสิ่งต่างๆที่คิดหรือสุดแต่อารมณ์จะพาไป มีท่านใดเคยตื่นขึ้นมาแล้วตั้งสติทบทวนสิ่งที่ผ่านมาในชีวิตว่าเมื่อวานเราได้ทำอะไรที่เป็นกุศลไว้บ้าง เอาง่ายๆ คิดดี พูดดี ทำดี มันเป็นส่วนที่ค่อนข้างเป็นนามธรรมมากกว่ารูปธรรม ผมเห็นเพื่อนบ้านหลายๆท่านตื่นเช้าขึ้นมาใส่บาตรพระ เป็นให้ทานโดยการสละปัจจัยที่มีอยู่ให้แก่สมณะผู้ประพฤติธรรม เป็นอุบายในการลดความเห็นแก่ตัวในระดับหนึ่ง แต่ในชีวิตประจำวันเราสามารถให้ทานได้ในหลายโอกาสครับ การใช้รถบนถนนที่ปัจจุบันวุ่นวายสับสนเพราะแย่งกันไปให้เร็วที่สุดโดยไม่นึกถึงเพื่อนร่วมทาง การให้ทานโดยแบ่งปันโอกาสการใช้ถนนร่วมกันอย่างมีน้ำใจ ไม่แสดงอาการหงุดหงิดใส่กันเมื่อต้องเจอสภาพการจราจรติดขัด และให้อภัยเมื่อมีการล่วงเกินกันโดยไม่ตั้งใจ แค่นี้ถือว่าได้สร้างกุศลในระหว่างวัน ทานคือการให้วัตถุเป็นส่งที่ยิ่งใหญ่ แต่อภัยทานเป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่กว่า และธรรมทานเป็นการให้ที่สุงสุด ผู้ใดประพฤติปฏิบัติได้ย่อมมีความสุขยิ่งกว่าได้ทรัพย์สินภายนอกที่เสื่อมค่าไปตามเวลา วันนี้ท่านได้ให้ทานแก่คนรอบข้างหรือยังครับ ความสุขที่แท้อยู่ที่ใจครับ
